Tjisse en Rick schrijven geschiedenis met Menno op een zonovergoten PC

De weg naar de eindzege was allesbehalve eenvoudig. In de eerste omloop wachtte het partuur van Jorrit Nanninga, Sjoerd de Jong en Jan Bandstra. Tjisse en de zijnen begonnen solide en hadden de wedstrijd al snel onder controle. Met verzorgd kaatsen, weinig fouten en een hoog rendement in het perk werd de partij overtuigend gewonnen met 5-3 en 6-0.

In de tweede omloop volgde direct een van de absolute topontmoetingen van de dag. Tegenover hen stond het sterke partuur van Marten Bergsma, Hessel Postma en Erwin Zijlstra. Lange tijd leek het mis te gaan voor de latere winnaars. Het favoriete trio keek tegen een achterstand van twee eersten tegen één aan en moest op een cruciaal moment zelfs een 6-0 achterstand wegwerken. Juist toen de druk maximaal was, begon de inmiddels bekende JdV-trein te rijden. Punt voor punt kantelde de wedstrijd. Wat eerst een verloren zaak leek, veranderde in een demonstratie van karakter, geloof en kwaliteit. Het was het moment waarop het partuur besefte dat deze PC weleens bijzonder zou kunnen worden.

In de derde omloop wachtte de verrassende uitdager van de dag: Corné Tuinenga, Yoram Elzinga en Klaas Pier Folkertsma. Zij hadden eerder op indrukwekkende wijze een van de grote favorieten, Johan Sipma, Gabe-Jan van Popta en Hendrik Kootstra, met 5-0 en 6-4 naar huis gestuurd. Toch slaagden Tjisse, Menno en Rick erin het initiatief naar zich toe te trekken. Waar hun tegenstanders eerder op de dag boven zichzelf uitstegen, hield het winnende partuur het hoofd koel en plaatste zich met een knappe overwinning voor de finale.

In de eindstrijd troffen zij geen onbekenden. Sterker nog, aan de overkant van stonden de eigen trainingsmaten: Remmelt Bouma, Jorn Lars van Beem en Evert Pieter Tolsma. Een finale tussen spelers die elkaar door en door kennen, levert vaak een tactisch schaakspel op. Dat was ook nu het geval. Maar juist op het moment dat de prijzen werden verdeeld, groeide Menno naar een uitzonderlijk niveau. Zijn spel in zowel halve finale als finale was van grote klasse. Aan de zijde van Tjisse, de koning van de dag, trok hij het partuur steeds weer over belangrijke momenten heen met puike zitballen.

Waar Menno de hoofdrol opeiste in de slotfase van het toernooi, was Rick gedurende de gehele dag een toonbeeld van regelmaat. Vanaf de eerste omloop stond hij er. Sterk en betrouwbaar in het perk en vrijwel foutloos op momenten waarop de spanning toenam op de boven. Zijn constante niveau vormde de basis onder het succes.

Voor Rick kreeg deze overwinning nog een extra historische lading. Met de winst op de PC voltooide hij het beroemde kaatsklavertje vier. Eerder won hij al de Freule, Jong Nederland en het Nederlands Kampioenschap Senioren. Met de PC op zijn erelijst bezit hij nu alle vier de kroonjuwelen van het Friese kaatsen, een prestatie die slechts weinigen hem hebben voorgedaan.

Maar de dag zal uiteindelijk vooral herinnerd worden als de dag waarop Tjisse zijn naam definitief tussen de allergrootsten plaatste. Viermaal koning op de PC. Een recordprestatie die binnen de familie De Vries al generaties lang rondzong en die nu opnieuw werkelijkheid werd.

Het Sjûkelân zag een partuur waarin alles samenviel: de ervaring en klasse van Tjisse, de beslissende impulsen van een fantastische Menno en de onverzettelijke constante van Rick. Samen schreven zij een nieuw hoofdstuk in de rijke geschiedenis van de PC.

De krans was voor vandaag. De geschiedenis is voor altijd.